"Mijn naam is Leonieke Terlouw. Sinds 1 april mag ik directeur zijn van een bijzonder museum, het Elisabeth Weeshuis. Ik zag ernaar uit wekelijks vanuit Arnhem uw mooie stad aan de Lek te bezoeken. Helaas heeft een gemeen virus de stad in zijn greep en zijn de museumdeuren gesloten. Daarom ben ik de boeken ingedoken en lees ik veel over de geschiedenis van Culemborg en het weeshuis.

Zij hebben afgelopen 700 jaar vele crises doorstaan: Overstromingen, de Spaanse griep, de Tweede Wereldoorlog. Het is bijna ongelooflijk dat een stad zoveel meemaakt en toch, na al die jaren, zo fier overeind staat. Als de stadsmuren konden fluisteren, wat zouden zij ons dan vertellen? Zouden zij ons waarschuwen of misschien juist geruststellen?

Ik ben ervan overtuigd dat de stad en het weeshuis ook deze crisis zullen doorstaan, maar zal het ons veranderen? Om antwoorden te vinden op mijn vragen ben ik ouderwetse brieven gaan schrijven aan Culemborgers. Mensen uit de zorg, het onderwijs, de politiek. Misschien kunt u, als lid van het genootschap Voet van Oudheusden, en met uw kennis van de geschiedenis van Culemborg, mij ook verder helpen. Ik zie uit naar uw antwoord en de dag dat de deuren van het museum weer open mogen. Ik zal dan terugdenken aan deze maanden, een periode die in de geschiedenisboeken zal verschijnen en waar, over een tijd, vast en zeker tentoonstellingen over gemaakt zullen worden."